De eerste dagen zijn al voorbij

Ik ga proberen een verslag te schrijven van de afgelopen dagen. Het is echter geen goed toestenbord dus mijn excuses voor eventuele fouten. :) Verder heb ik al ontelbare dingen gedaan en gezien die ik wil vertellen. Ik ga mijn best doen.




Karatu is een gekke kleine stad. In het midden ligt er een lange baan van asfalt. Hier passeren veel auto's en toeristen. DE rest van de wegen zijn van zand. Je vindt hier veel winkels, guesthouses en plekken om iets te drinken. De volgende keer dat ik hier ben zal zaterdag 19/2 zijn en dan om de 2 weken.

Getamock is helemaal anders. Het is een lange gekke weg. Soms hamgt de auto helemaal schuin of moeten ze bijna geen gas geven omdat het steil is. Vandaag zijn we met een dala dala (het openbaar vervoer) gekomen. Op het einde zaten we met 14 personen in de jeep. Het was dus zoals Joke op voorhand had gezegd. De jeep had in Belgie nooit door de controle geraakt. :) Mijn achterwerk heeft ook afgezien door de slechte staat van de zetels. :D Maar het vervoer is gelukt. Hoeplijk gaat het elke 2 weken ook lukken.

Getamock zelf is een klein, arm, en vrij rustig dorpje. DE meeste mensen zijn heel vriendelijk. Ik probeer zoveel mogelijk te groeten in het Swahilli. We kregen zaterdag meteen een rondleiding en de nodige informatie. Je ziet hier ook nog veel hutjes zoveel in de films die iedereen kent!

Ik woon samem met Marlies in het huis van de burgemeester! Hij en zijn vrouw zorgen voor ons en wonen naast ons. We zijn dus heel veilig gesetteld. Sebiet gaan we het eten kopen want we leven al 2 dagen op hun kosten en dat vind ik nogal vervelend. Het eten valt ook nog niet echt goed mee. Ik probeer zoveel mogelijk te eten uit respect maar het is niet gemakkelijk. Ik excuseer mij dan ook vaak. Het zal wel wennen! Wat betreft de gastvrijheid en de "bediening" zit ik in het beste hotel van heel Tanzania. DE vrouw doet echt enorm veel voor ons. Ik wil graag helpen maar dat laat ze niet meteem toe. Daarom ben ik gisteren veel met haar gaan praten. Het was super leuk! Ze liet haar zoon een fotoalbum halen en toonde me haar fanilie. Zo hebben we lang gepraat. Ik ben blij dat ze Engels kan.

Het is hier trouwens heel warm. Zweten dat we doen! :) Tot nu toe nog geen bruin of  rood velleke. We zoeken de schaduw op en ik gebruik toch mijn factor 50. :)

Mischien wordt het eens tijd dat ik even uitleg hoe het huis is. Hopelijk kan ik sebiet foto's posten. We hebben 2 kamers. 1 grote die fungeert als eetkamer, living EN badkamer. DE badkamer is een emmer water en een stoel. De andere kamer is onze slaapkamer. Ik ben eigenlijk blij dat we in dezelfde kamer liggen. Als er dan iets is, is Marlies daar meteen. :) De wc is dus een put mar ik hoop een foto te tonen.

Morgen start ik met observeren en over 2 weken zou ik zelf les geen. Ik hou jullie op de hoogte! We hebben wel al gezien dat er weinig materiaal is. Het zal ok moeilijk worden om verstaanbaar te zijn want zij hebben een andere articulatie. We doen ons best! Ik kijk er soms echt al naar uit om voor de klas te staan. Maar als ik dan denk aan het feit dat er 40-80 leerlingen in 1 klas zitten, ben ik blij dat we eerst 2 weken observeren.

Voor de rest kan ik jullie nog vertellen dat ik soms nog wat heimwee heb, het bed heel hard is, de mensen vriendelijk en de kindjes super schattig. Ik wilde normaal kei veel vertellen maar het duurt lang en ik denk aan alles tegelijkertijd. :)  


De natuur is hier prachtig! Ik hoop dit weekend naar een uitkijkpunt over Lake Manyara te wanedelen. En wauw, het zijn nu The Vengaboys op de radio met Boom Boom!!! :D

Ik ga afronden en foto's proberen te posten. Hopelijk zijn jullie al blij met dit verslagje.

xxx

Nathalie