2 weken in 1 bericht: gekkenwerk!!!

Sjonge sjonge.. internet gaat hier traag en werkt geregeld niet. Ik vind dat geregeld knap lastig maar we doen ons best. Ik herhaal voor mezelf de leuze van Tanzania: POLE POLE. Dat is 1 van de vele dingen die ik de afgelopen dagen heb geleerd.

De eerste week was het hier super warm. Ik heb mijn slaapzak dan ook niet nodig gehad en droomde van een zwembad. Wel zalig om van de koude, natte winter hier aan te komen in de heerlijke zomer.

8/2 had ik mijn eerste observatiedag en ik schrok meteen van de leerstog biologie. Ze leren hier moeilijke dingen. Ik moet zelfs genetica geven en dat in het Engels. Eerst gaf me dat enorm veel zenuwen maar de leerlingen kunnen zelf echt geen Engels. Ik wacht rustig af en dat is iets dat ik al 2 weken doen. Alles gaat hier rustig en we mogen ons nergens druk in maken. J Ik he been zeer grappige stagementor. Hij is traag van begrip en kan heel slechts Engels. HAHA wat een mop. Ik moet dus zelf alles onderzoeken. Ik ben meer te weten gekomen van een leerling die goed Engels kan dan van hem. Hij doet wel erg zijn best en is super vriendelijk. Ah het tweede deel van de mop: hij is officieel geen leerkracht. Tot daar  zijn functie als mentor!

Die avond hebben we ook een vriend van Joke ontmoet. Zijn naam is Tesja en hij is leerkracht op de lagere school. We hadden een gezellige avond en er was weer aan dagje voorbij.

De rest van die week heb ik niet veel gedaan. We speelden spelletjes met de leerkrachten, lazen boeken in de zon, observeerden enkele lessen en dan maakten we er een verslag over. Rustige week dus en dat was soms niet zo goed voor de heimwee. Ik ben echter nu zeer goed gesetteld en noem ons huisje al thuis.

Even verder over de school. Ik krijg 2 keer eten op school en heb daarom 4 maaltijden per dag. Het ontbijt wordt door Cecillia gebracht en om 10u40 krijgen we op school capati [een soort pannenkoek]. Dat is elke dag hetzelfde en ook het middageten wordt gemaakt door de schoolkok. We krijgen altijd rode bonen, wat spinazie waar zand tussen zit en rijst of Ugali [een heel droge maispap]. In het begin was het voor Cecillia [ vrouw van de burgemeester] nog wat zoeken. Ze maakte veel te veel eten maar nu is het super. Ze maakt echt lekkere dingen. Speciaal voor ons maakt ze zelf spaghetti klaar en een soort van verloren brood. Het eten zit nu dus wel snor. J

De leerlingen zijn super vriendelijk. Ze zeggen steeds vriendelijk dag en dragen zelf ons materiaal. Weigeren lukt niet en een deftig gesprek ook niet. Ze zijn nog heel verlegen en kunnen vaak niet goed Engels. Maandag beginnen we met les geven dus dan zal dat wel beteren. Voor hen en vooral voor de leerlingen van de lagere school zijn we een attractie. Ze blijven maar staren. Gisteren keken ze meer naar ons dan naar de voetbalmatch en raakten ze me stiekem aan. Dat is toch nog even wennen.

Ik krijg elke dag meer en meer respect voor de leerlingen en leerkrachten. De leerlingen moeten al op school zijn om 7u15 en moeten dan de schoolkuisen. Tussen 15u30 en 16u30 hebben ze een activiteit  die dagelijks wisselt. Het is echter soms ook kuisen van de school. Dit moeten we in Belgie niet proberen te vragen aan onze leerlingen. Ze vormen hier bij het verzamelen ook een peleton. Ik zal het eens filmen en als ik in juni terug ben tonen. Ik vrees dat ik een dia-avond ga moeten organiseren want picasa wilde ook niet werken.

Cecillia en haar man zijn echt schatjes. Ze beschouwen on shier nu als onze kinderen en doen alles voor ons. Helpen mogen we tot nu toe niet echt. Maar we blijven aandringen. We geven natuurlijk ook veel liefde terug en brengen zowat elke avond met hen door. Na school komen we bij hen echt thuis. We hebben Cecillia al super veel spelletjes geleerd, de Flair en Story voorgelezen en veel gepraat. Het was 30 jaar geleden [sinds haar verpleegsteropleiding] dat we nog Engels had gesproken en ze is een van de beste van het dorp. We danken haar dagelijks verschillende keren. Ik ben bij haar echt met mijn gat in de boter gevallen.

Vrijdag 11/2 was een dag om nooit meer te vergeten en het was ook de verjaardag van Marlies. Joseph had al gezegd dat we normal een welkomstfeest moesten krijgen en vandaag was het zo ver! Heel het dorp kwam naar het feest en er waren verschillende optredens. We hebben ook 2 keer mee gedanst. Vermoeiend dat dat was! Springen, springen en vooral veel in het foute ritme zitten. Het was hilarisch en super leuk! We hebben zelf ook een korte toespraak gegeven. We kregen op het einde ook een cadeau inclusief regen. We zijn dan naar de school gelopen om te schuilen. We kregen doeken die ze hier dragen en een ketting. Echt super mooi!!!! Deze dag was een echte opkikker. Wanneer ik het nog eens moeilijk heb moet ik hier aan terug denken. De mensen zijn zo life tegen ons. Die dag kwam e rook een vlaming naar Getamock, Roger uit Bonheiden. Dankzij hem is er een heel geode school in Endallah. Alle inwoners kennen hem al en hij ia hier heel gelifd. Het was ook leuk om nog eens Nederlands te kunnen praten. Straks zien we hem nog eens in de Guesthouse van John. In de school kreeg Marlies nog een extra cadeau voor haar verjaardag en aten we koekjes.

Zaterdagvoormiddag hebben we een prachtige wandeling gemaakt naar een uitkijkpunt over Lake Manyara. Het was heel vermoeiend en ondanks mijn factor 50 was ik verbrand. Met de verrekijker hebben we ook giraffen kunnen zien. Tesja, 2 van zijn vrienden en Joseph [second headmaster] wandelden mee. Joseph was vroeger gids dus hij kon super veel vertellen. Onder andere even tussen de soep en de patatten dat we gevaarlijke slangen konden tegenkomen. Maar geen paniek want met het sap van 2 bomen kan je tegengif maken. Jongens, toen hebben ze me weer flink uitgelachen toen ik vertelde dat ik echt doodsbang ben van slangen. Uitgeput van de wandeling hebben we de rest van de dag luierend doorgebracht. Jammer genoeg werd het toen slecht weer. Ook op maandag en dinsdag was er geen zon om van te genieten. Omdat ons dak gemaakt is van golfplaten was het lawaai van de regen oorverdovend tijdens de nacht. Overdag was het droog. Door het slechte weer zaten er wel mensen in de problemen. Door de storm waren sommige hutjes hun dak kwijt. Want ja, er leven hier nog veel mensen in echte hutjes! Ook Simon, een jonge leerkracht, was enkele dagen afwezig door het onweer. Hij moest zijn familie uit de nood gaan redden in Dar es Salaam. Zijn familie woont dus ver weg. Dat komt omdat leerkrachten in Tanzania niet mogen kiezen waar ze lesgeven. Ze worden door de regering naar ergens gestuurd.

Op woensdag hadden we een vrije dag en was het terug schitterend weer! Het was dan ook een zalige dag! In de voormiddag zijn we wel naar school gegaan. We hebben toen onze les over Belgie gemaakt die we samen zullen geven. Daarna zijn we nog bij de leerlingen gaan zitten die hier kwamen studeren. Ja de leerlingen komen naar school op een vrije dag! Ook op zaterdag zie je hen daar. Ze kunnen beter op school leren dan thuis. Dat wordt nogal aanpassen als ik begin les te geven in Belgie! ;)

Toen we thuis kwamen van school zagen we tot onze grote verrassing dat Cecillia zonder vragen onze washanden en handdoeken had gewassen. Wat een schatje! Ik heb dan zelf ook mijn onderbroeken gewassen. Weer een nieuw mijlpunt in mijn leven: kleren wassen met de hand. Daarna heb ik me in de zon gezet om te genieten van een goed boek.

Donderdag hebben we een hele dag gespendeerd aan het schrijven van ons reflectieverslag. Alles met de hand schrijven vraagt wat tijd maar het heft wel iets. Nu hopen dat ik het zo meteen kan mailen naar school. Voor de rest was er die dag niets speciaal.

Gisteren was dan weer een nieuwe topdag. In de voormiddag zijn we ook naar het huis van Emmanuel, een leerkracht, gewandeld. Het was een stevige wandeling over de heuvels in een warme zon. Ik heb dus weer een rode kleur. We wandelen zelfs over rivieren die nu nog helemaal droog staan. Over enkele weken zou alles hier groen moeten zien en zijn er weer rivieren. Hopelijk regent het vooral als we slapen. De natuur is hier prachtig en er vliegen hier vogels rond in alle kleuren vam de regenboog. We gingen naar hem thuis omdat hij vorige week vader is geworden van een meisje. De baby was super mooi en zijn zoontje super schattig. We hadden ook cadeautjes bij. En plots viel er naast de moeder een plasje. Ja, een pamper had de baby dus niet aan!

In de namiddag kwamen de leerlingen van Endallah naar ons. Er was een wedstrijd volleyball die we gemakkelijk wonnen, een wedstrijd nettibal die onze meisjes hard hebben verloren en dan nog voetbal. De voetbalwedstrijd eindige 0-0 en dat was eigenlijk wat saai. We hadden wel een leuke dag en ik ben weer moe maar voldaan gaan slapen.

Ik wil eigenlijk nog super veel vertellen maar ik heb geen tijd meer. Hou jullie in juni dus nog maar klaar voor de nodige aanvullingen. Kan zijn dat ik volgende week toch nog eens naar hier kom en dan zal ik commentaar zetten bij de foto’s.

Bedankt voor de leuke mails en reacties.

Ellen, u boekje is zalig.

Katrien en Isabelle, ik hou van jullie cadeau. Voordat ik het weet magi k er weer eentje openen.

Groetjes,

De voor eeuwig en altijd enige echte bleekscheet van Aurora x