Al bijna een maand voorbij!

Eerst en vooral: het is hier nog steeds zalig weer. Ik durf bijna te zeggen iets te warm, maar ik blijf er volop van genieten. De mensen hier bidden voor regen want ze hebben het echt nodig. Ik bid mee maar dan wel voor tijdens de nacht. J Er is niet veel water in de buurt en de mais is geplant. Ik hoop met hen mee.

Op zaterdag hebben we Roger weer ontmoet. Het was een blij weerzien! We hebben nog eens goed kunnen praten in het Nederlands en hij wist veel te vertellen over de cultuur hier. We spraken ook af om de volgende dag zijn project in Endallah, de secundaire school, te bezoeken. De volgende ochtend nam ik een warme douche. Ik kan jullie beloven dat dit enorm veel deugd deed! In een winkeltje vlakbij de guesthouse vonden we ook lekker eten. We kochten meteen een Bounty en cornflakes. Lekker eten mis ik soms echt en dan vooral op school. Een pizza of bbq zou enorm goed smaken! Soms liggen we er over te dromen en maken we ons kopke nogal zot.

Zondagochtend hebben we ook een busongeluk gezien. Dat was echt enorm schrikken!! Er was een bus gekanteld. Allen geluk waren de mensen iets ervoor afgestapt waardoor er maar drie mensen in de bus zaten. De chauffeur is er uit geklommen en meteen gaan vluchten. John denkt dat hij eigenlijk niet met de bus mocht rijden en dat de remmem niet werkten. Een jongeman was enorm gewond. Roger is ook aan de kant moeten springen. Allen geluk hebben ze hier goten van een meter diep. Hierdoor kon de bus niet verder rijden naar het voetpad maar is ze dus gekanteld. Mijne dalla dalla is wel nog altijd een positief avontuur toch wat betreft ongelukken.

Zondag dan vertrokken richting Endallah met een jeep van John. Wat een ruimte seg! Aangekomen bij zijn huis stonden we te staren. Hij heft een groot huis met elektriciteit. We ploften er meteen neer in de zetels. John bood meteen een kamer aan en stond er op dat we een nachtje bleven. Goed plan! We zijn dan met Roger de school gaan bekijken. Echt een knap project dat klaar is. Ze hebben knappe gebouwen, slaapruimtes en veel computers. Daarna hebben we heel Endallah bezocht. Ik ben in een echt hutje geweest. Toch gek dat ze hier nog steeds zo leven. Gedurende de hele wandeling liepen er 6 honden mee, het zoontje van een leerkracht en een klein meisje dat in dat hutje leefde. Echt een toffe dag met een rode kleur als gevolg. Die avond hebben we ook zalig geslapen en nog eens genoten van een westerse toilet.

De volgende ochtend op tijd vertrokken want we moesten naar school. Het was een blij weerzien met Cecillia en haar man. Ik had ze echt gemist. Ze hadden een grote verrassing voor ons. Toen we de deur opende zagen we zetels!!!! Ze hadden ze dit weekend met een tractor gaan halen op hun boerderij omdat wij last hadden van ons rug. Ze zijn echt veel te lief voor ons!!!! Ik had dan ook werkelijk tranen in mijn ogen.

Maandag hebben Marlies en ik samen les gegeven over Belgie en onze familie. In form 3 vonden we het niet zo leuk. De leerlingen zijn het echt niet gewoon om interactief les te geven en beheersen de taal ook niet goed genoeg. In form 4 was het beter en best grappig. Het ahier hebben we met de handen geknutseld. Allen geluk heb ik ervaring met vingerverf in de chiro! De rest van de week heb ik biologie gegeven en vond het weer niet zo leuk. Het is echt enorm aanpassen. Ik ben een beetje mijn enthousiasme rond lesgeven kwijt. Hopelijk vind ik het snel terug! Ik kan het de leerlingen ook niet echt kwalijk nemen. Ze zijn niet anders gewend. Ik monter mezelf dus wat op. Ook een telefoontje met het thuisfront deed wonderen. Marlies en ik gaan samen op zoek naar de beste manier en plannen ook enkele lessen samen te geven. We`ll see!

Maandag moest ik tonen in hoeverre ik voetbal kan spelen. Soms kon ik een knap staaltje van mijn ‘talent’ tonen maar ook hier voetballen is wennen. Ze spelen hier op zand en in een brandende zon. De eerste helft ben ik dan ook de schaduw en water gaan opzoeken. De tweede helft ging het beter maar mijn lichaam is het niet echt gewend om rond te lopen in 30 graden! Dat vonden ze hier weer hilarisch. Pole pole riepen ze me dan toe.

Donderdagavond zijn Marlies en ik in de buurt wat gaan wandelen. Ik had namelijk een dipje. Ik verveelde me en zag even het nut van hier te zijn niet meer. Ik had namelijk niet het gevoel dat ik ooit daadwerkelijk iets zou betekenen voor d eleerlingen. Dat dipje is echter mooi weggewerkt en morgen gaan we gewoon terug lesgeven.

Gisteren was het een super geweldige dag! We zijn op safari geweest naar Lake Mayara!!!!! Ik wil echt kei graag foto`s posten maar dit is niet zo`n goed internetcafe. Ik ga volgend weekend terug naar het andere. Ik zal dan nu gewoon alles in geuren en kleuren vertellen.

We zijn op safari geweest met de leerkracht van onze school en de kokkin. Het stadje vlakbij het natuurpark deed me beseffen dat ik de westerse wereld niet echt mis. De drukte van het verkeer en de mensen vond ik vrij snel lastig. Ik was dan ook blij toen we de rust van het park op zochten.  Ik was trouwens welf verbaasd door zoveel blanke mensen te zien!

De dieren die we hebben bewonderd: veel bavianen, oog in oog gestaan met olifanten en baby olifanten, zebra’s, giraffen, buffels, flamingo’s, soort van blue monkeys, mooie vogels, wrattenzwijnen (dus echte Pumba’s ), gnoes, nijlpaarden en buffels. Tijdens de picknick (lees: een boterham en banana) stond er een grote groep zebra’s vlakbij. Gekke toestanden die ik nooit meer vergeet! Dit ging allemaal gepaard met een volle zon en helder blauwe lucht. Ook het landschap was prachtig!!! We hebben zelfs op een slapende vulkaan gestaan. Er vloeit heel warm water uit en vandaar de naam `hot spring`. Dit smaakt naar meer en die droom zal in april uitkomen. Dan gaan we een week op safari naar Ngorongoro, Serengeti en Tarangire. Het is dus nu aftellen tot dan.

Leentje en Ifke, ik had jullie topje bewaard voor vandaag!!! Na de safari zijn we een fris pintje (lees: meteen 2 keer een halve liter die ik snel voelde) gaan drinken en ook dan had ik jullie topje aan!

We hadden de hele dag een super leuke gids, Tandao. Hij woont in Endallah en is al in Belgie geweest. Toen heeft hij allerlei dingen bezocht en is zelfs 2 weken mee op scoutskamp gegaan. Hij kende ook nog veel woordjes in het Nederlands. We zullen zeker nog eens met hem afspreken. Hij zei dat hij dan pizza of spaghetti ging maken! Super vooruitzicht dus!

Alles gaat hier dus nog steeds up-and-down maar toch meestal positief. Ik besef dat de ervaring me verandert en ik goede dingen leer. Het zou echter zalig zijn als mijn familie en vrienden hier waren. Want dat is wat ik soms mis.

Trouwens, voor wie mee wat back-to-basic wilt zijn:

Nathalie Mampaey

C/O

AXWESSO. S. KIRWAY

P.O. BOX 77

KARATU

ARUSHA

TANZANIA

Op dit adres kan je een briefje sturen. Een pakketje ofzo raad ik af want de kans is vrij groot dat ik dat nooit volledig krijg. Een brief is wel vrij veilig omdat dit de postbus van Cecillia is.

Mis iedereen!

Lieve groetjes,

Nathalie.